 PERSOONLIJKE GEGEVENS:
CURRICULUM VITAE: Mijn jeugdjaren bracht ik door in de tijdsgeest van de jaren ’70, ; tijdens mijn humaniora liep ik enige tijd school in de toenmalige Akademie te Koksijde, gesticht door Walter Vilain. Daar ontstond onvermijdelijk een kiem ...Ik nam afstand van deze, voor mij toen onmogelijk weidse geestelijke vrijheid, volgde een paramedische opleiding, trouwde met een zeeman, bracht daardoor een viertal jaren op zee door, begon aan mijn gezin, werkte in zowel de immobiliënwereld als de medische en verzorgende sector. Doch de artistieke honger bleef ! Een jeugd aan de kust van toen, het bevaren van de oceanen, de geur en de kleur van de andere werelddelen, de ongeëvenaarde stormen, en … de maatschappij van nu … ’t werd tijd om de artistieke kiem van vroeger aan te spreken. Sinds 2000 volg ik schilderkunst in de Stedelijke Academie van Oostende, alsook Monumentale in de Westhoekacademie van Koksijde. Deelname openluchttentoonstelling Havengeul Nieuwpoort 2004 Deelname diverse groepstentoonstellingen van Kiezen voor Kunst (laureate te Koksijde 2006) en 5-Art Deelname groepstentoonstelling Schilderkunst te Nieuwpoort 2005 laureate Mw. Moortgat-Keukelinckprijs . EIGEN MOTIVATIE VOOR DEELNAME AAN GETIJDINGEN: Alhoewel ik, ondertussen geestelijke moeder van het project, in aanvang wou experimenteren en creëren met de sporen van het getij, zie ik mijn motivatie nu als een dankbare omhelzing van het experiment Getij-Dingen dat er kwam na zoveel babbels en poespas en bemiddeling. Ik omhels dan ook letterlijk mijn uitverkoren lokatie, zijnde de bewuste palen op het laagwaterstrand van Koksijde, met een eigen(zinnige) abstracte afbeelding van een zandkasteel. Noem het een ode aan het kind dat steeds weer voor en na vloed onze stranden versiert met zandkastelen, en dit telkens weer doet met evenveel creativiteit en inzet en plezier. OMSCHRIJVING EN NAAM VAN HET ONTWERP: Naam van het werk : MIND E-SCAPE. Het ontwerp voor het strandproject zie ik als volgt : Op staalplaat ; rondom de paal ; abstracte afbeelding van een zandkasteel aangebracht met specifieke verven (scheepsverven e.d.); bepaalde stukken niet behandelen om bewust roest en verwering te bereiken ; bepaalde stukken perforeren om aangroei te bevorderen. Achterliggend idee : bij elk hoogtij worden de zandkastelen van de kinderen verwoest en gelijkgemaakt met het strand. Een kind herhaalt elke keer met evenveel moed en plezier en inzet het bouwen van een zandkasteel. Als volwassene zal ik een afbeelding van een zandkasteel maken en het door het getij laten 'versieren' ipv verwoesten, maar misschien wordt het door de kracht van het water tóch verwoest....we zien wel....de filosofie van de verbeelding, de metaforen die opduiken....”ceci n'est pas une...” ...het vasthouden aan een kinderdroom... |
